2421 3 16777 | Αντωνοπούλου 167, ΤΚ 38221 Βόλος | info[at]synta-scoop.eu
Τελειώνει το 2017 και ας γίνουμε λίγο κριτικοί για την ανάπτυξη που έρχεται και είναι στη γωνία και δεν την βλέπουμε, αλλά οι αριθμοί άλλα μας λένε.
Η Ελλάδα είναι 1η σε απορροφητικότητα κονδυλίων του ΕΣΠΑ.
Το ακούμε και δεν καταλαβαίνουμε. Και τι έγινε; Σε μας τι επίπτωση έχει;
Πρώτα απ’ όλα πρέπει να γίνει κατανοητό τι σημαίνει ΕΣΠΑ και τι χρηματοδοτεί.
Το ΕΣΠΑ λοιπόν χρηματοδοτεί έργα και δράσεις στρατηγικής ανάπτυξης της χώρας ώστε να αποκτήσει η χώρα αναπτυξιακή προοπτική. ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΛΕΦΤΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. Βασικό να το ξέρουμε. Όπου λοιπόν ακούτε ΕΣΠΑ, χρήμα για τον καθένα μας ΔΕΝ ΕΧΕΙ.
Δηλαδή το ΕΣΠΑ δεν μοιράζει χρήματα απευθείας στους πολίτες, αλλά έμμεσα. Κάνει πχ τους οδικούς άξονες και βοηθάει τις μεταφορές ανθρώπων και προϊόντων (έμμεσο όφελος για τον καθένα μας).
  • Χρηματοδοτεί κοινωνικές δράσεις όπως οι παιδικοί σταθμοί και αυξάνει τους δικαιούχους.
  • Χρηματοδοτεί δομές υγείας και βελτιώνει το σύστημα υγείας.
  • Χρηματοδοτεί όμως και επιχειρήσεις;
ΝΑΙ χρηματοδοτεί και επιχειρήσεις σε συγκεκριμένες ενέργειες των επιχειρήσεων που αφορούν στρατηγική ανάπτυξή τους. Δηλαδή δεν δίνει χρήματα στον επιχειρηματία για να κινηθεί και να αποκτήσει ρευστότητα, αλλά να κάνει συγκεκριμένες ενέργειες για να αναπτυχθεί η επιχείρησή του (πχ εξαγωγές, νέα προϊόντα, έρευνα, ίδρυση επιχείρησης, νέες θέσεις εργασίας κλπ).
Αν θέλει ο επιχειρηματίας να αποκτήσει ρευστότητα, υπάρχουν άλλα εργαλεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει. Σ’ αυτά όμως ισχύουν οι κανόνες ανταγωνιστικότητας και πρέπει να «πείσει» ότι η ρευστότητα που ζητά θα «πιάσει τόπο».
Είναι αλήθεια ότι στο κομμάτι αυτό ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΤΑ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ και σ’ αυτό μάλλον φταίνε οι «αξιολογήσεις» και η βιωσιμότητα των τραπεζών (γιατί αυτό το κομμάτι αναγκαστικά περνάει μέσα απ’ τις τράπεζες). Φυσικά και αγκυλώσεις της διοίκησης/κυβέρνησης που καθυστερεί τις αποφάσεις.
 
Όλα τα παραπάνω είναι τα θετικά της ανακοίνωσης της πρωτιάς.
 
Ας αναφέρουμε όμως και τα «αρνητικά» ή τους «κινδύνους» που ελοχεύουν.
Πρώτα απ’ όλα, η απορρόφηση των πόρων αφορά τις συμβασιοποίησεις των έργων/δράσεων.
Αυτά τα έργα/δράσεις θα ολοκληρωθούν σε 18-24 ή παραπάνω μήνες. Αν θα ολοκληρωθούν επιτυχώς και με πλήρη απορρόφηση των ποσών που συμβασιοποιήθηκαν είναι η πρόκληση και ο «κίνδυνος» να μείνουν ποσά χωρίς απορρόφηση.
Αυτό (η μη απορρόφηση λόγω αστοχίας έργων/δράσεων) ήταν η μεγάλη πληγή των προηγούμενων προγραμμάτων.
Στην παρούσα φάση πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχουν γρήγορα «αντανακλαστικά» ώστε τα αναπορρόφητα ποσά να μετακυλίονται σε προγράμματα/δράσεις που έχουν απορροφητικότητα και υπάρχουν αιτήσεις και προτάσεις που δεν χρηματοδοτούνται λόγω έλλειψης ποσών. Έτσι βλέπουμε συχνές τροποποιήσεις προγραμμάτων. Σε κάποια προγράμματα έχουμε φτάσει και στην 9η τροποποίηση (συνήθως είναι αυξήσεις του προϋπολογισμού του προγράμματος – απορροφώντας προϋπολογισμό από άλλο/α προγραμμα/τα που δεν υπάρχει ζήτηση).
Ύστερα είναι η «ετοιμότητα» των ίδιων των δικαιούχων να υλοποιήσουν τις δράσεις που χρηματοδοτούνται. Η χρηματοδότηση ακολουθεί συγκεκριμένους κανόνες. Πχ απαιτείται ιδία συμμετοχή του δικαιούχου (χρηματοδότηση από δικά του χρήματα) που θα πρέπει να προηγηθεί για να ακολουθήσει η εκταμίευση της επιδοτούμενης χρηματοδότησης. Πολλά έργα/δράσεις μένουν ανολοκλήρωτα εξαιτίας της αδυναμίας του δικαιούχου να καταβάλει την ιδία συμμετοχή. Εδώ καλείται να συμβάλλουν σημαντικά τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία (καταπιστευτικός λογαριασμός – μικρο-χρηματοδοτήσεις κλπ.) Πρέπει να ξεκινήσουν αυτά τα εργαλεία να γίνονται φιλικά στους επιχειρηματίες και να μην αποτελούν μόνο «εξαγγελίες». Γι αυτό απαιτούνται πολιτικές αποφάσεις και ενεργοποίηση του τραπεζικού συστήματος.
 
Όλα αυτά έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και 10ετίες. Δεν έγιναν. Φαίνεται να κινείται κάτι. Είτε γιατί είναι καινούργιοι αυτοί που κυβερνάνε, είτε γιατί μας «μεταρρύθμισαν» με το «έτσι θέλω», ο καθένας το κρίνει.
Αν κρίνουμε βέβαια απ’ την πλειοψηφία από εμάς, εμείς μάλλον δεν έχουμε «αλλάξει» και θέλουμε «χρήμα στην τσέπη» και όλο το ταμείο της επιχείρησης για την πάρτη μας.
Ας ελπίσουμε ότι οι νέοι έχουν καλύτερα μυαλά από εμάς που «μεγαλουργήσαμε»